Huisdieren

Een konijn dat snel ademt, kan een teken zijn van stress, warmte of een ernstig gezondheidsprobleem. Normaal ademt een konijn tussen de 30 en 60 keer per minuut. Adem je konijn merkbaar sneller dan gewoonlijk, of hijgt het, dan is dat een signaal om goed op te letten. Wat is een normaal ademhalingstempo bij konijnen? Een gezond konijn ademt rustig en regelmatig. In rust ligt het aantal ademhalingen ergens tussen de 30 en 60 per minuut. Je kunt dit zelf tellen door één minuut lang de flankbewegingen te tellen terwijl je konijn stilzit. Let op: een konijn dat net gerend heeft of opgewonden is, ademt van nature sneller. Dat is op zichzelf niet verontrustend. Konijnen ademen vrijwel altijd door de neus, niet door de mond. Zie je dat je konijn met open mond ademt of hijgt, dan is dat nooit normaal. Ga dan snel naar de dierenarts. Mogelijke oorzaken als een konijn snel ademt Er zijn meerdere redenen waarom een konijn sneller ademt dan normaal. Sommige zijn onschuldig, andere vragen om directe actie. Stress of angst: Een bezoek aan de dierenarts, een nieuw dier in huis of een hard geluid kan tijdelijk snellere ademhaling veroorzaken. Dit trekt meestal snel bij als de situatie rustiger wordt. Warmte: Konijnen verdragen hitte slecht. Bij temperaturen boven de 25 graden Celsius kunnen ze oververhit raken en sneller gaan ademen. Dit kan snel gevaarlijk worden. Luchtweginfectie: Een verkoudheid of bacteriële infectie in de luchtwegen (zoals snot, niezen en versnelde ademhaling) is veelvoorkomend bij konijnen. Dit heeft behandeling nodig. Hartproblemen: Een verzwakt hart pompt minder efficiënt, waardoor het lichaam harder moet werken om voldoende zuurstof binnen te krijgen. Dat uit zich onder andere in snellere ademhaling. Longproblemen: Longontsteking of vocht rond de longen maakt ademhalen moeilijker en sneller. Pijn: Konijnen verbergen pijn goed, maar een snelle of onregelmatige ademhaling kan een teken zijn dat je konijn ergens pijn aan heeft. Tandproblemen: Probleemtanden liggen soms dicht bij de luchtwegen en kunnen indirect ademhalingsproblemen veroorzaken. Wanneer moet je direct naar de dierenarts? Konijnen zijn kwetsbaar en kunnen snel achteruitgaan. Wacht niet af als je het volgende ziet: Je konijn ademt snel zonder duidelijke reden (geen inspanning, geen stress). Je konijn hijgt of ademt met open mond. De ademhaling klinkt raspend, piepend of gorgelend. Je konijn zit ineengedoken, eet niet of beweegt nauwelijks. De versnelde ademhaling houdt aan, ook als het konijn volledig tot rust is gekomen. Een dierenarts kan met een luisterstethoscoop, röntgenfoto of bloedonderzoek bepalen wat er aan de hand is. Wacht bij deze signalen niet tot de volgende dag, zeker niet als je konijn ook futloos of lusteloos is. Wat kun je zelf doen terwijl je de dierenarts belt? Breng je konijn naar een koele, rustige plek uit de zon. Zorg voor frisse lucht, maar vermijd tocht. Leg je konijn niet vast of worstel er niet mee; extra stress maakt de ademhaling alleen maar sneller. Bied water aan, maar dwing niet. Als je vermoedt dat oververhitting de oorzaak is, kun je voorzichtig een vochtige, koele doek langs de oren houden. De oren zijn bij konijnen een belangrijk koelorgaan. Noteer hoe lang de snelle ademhaling al duurt en of je andere verschijnselen ziet, zoals neusuitvloed, niezen of een scheve kop. Die informatie helpt de dierenarts snel de juiste diagnose te stellen. Snelle ademhaling bij een konijn is nooit iets om te negeren als er geen duidelijke, tijdelijke oorzaak voor is. Vertrouw op je gevoel als eigenaar: ken je je konijn goed en klopt het gedrag gewoon niet, laat het dan nakijken. Beter één keer onnodig gebeld dan te laat. Lees ookIs een konijn een knaagdier? Dit is het verschilKonijn als huisdier: wat je écht moet weten voor je er een neemtKonijn en bloemkool: dit moet je weten voor je het geeftBuitenverblijf voor je konijn maken: zo doe je het stap voor stap

Konijnen mogen bloemkool eten, maar in beperkte hoeveelheden. Bloemkool is niet giftig voor konijnen, maar het kan wel veel gas veroorzaken in de darmen. Geef het daarom als een kleine traktatie, niet als een vast onderdeel van het dagelijkse menu. Waarom bloemkool met mate geven? Bloemkool behoort tot de kruisbloemige groenten, net als broccoli en koolrabi. Die groenten staan erom bekend dat ze gasvorming kunnen veroorzaken. Bij konijnen is dat een groter probleem dan bij mensen, omdat konijnen geen lucht kunnen boeren of overgeven. Gas dat zich opbouwt in de darmen kan pijnlijk zijn en in ernstige gevallen leiden tot een opgeblazen buik (ook wel GI-stasis genoemd). Dit is een medisch risico dat snel kan verslechteren. Dat betekent niet dat je bloemkool nooit mag geven. Kleine hoeveelheden, af en toe, zijn voor de meeste gezonde volwassen konijnen prima. Het gaat erom dat je het niet overdrijft en goed let op hoe je konijn reageert na het eten. Hoeveel bloemkool mag een konijn eten? Een goede richtlijn voor groenten in het algemeen is ongeveer één gevuld kopje groenten per dag per twee pond (ongeveer 900 gram) lichaamsgewicht. Voor bloemkool specifiek geldt: geef het als onderdeel van die dagelijkse portie, niet als de hele portie. Denk aan een klein roosje, een paar keer per week. Een gemiddeld konijn van 2 kilo kan dus een kleine portie bloemkool krijgen samen met andere, minder gasproducerende groenten zoals rucola of peterselie. Geef bloemkool voor het eerst in een heel kleine hoeveelheid en wacht 24 uur. Zie je dat je konijn normaal eet, drinkt en kleine keutels produceert? Dan verdraagt het de groente goed. Een zacht buikje, weinig of geen keutels, of een lusteloos konijn zijn signalen om te stoppen en zo nodig een dierenarts te raadplegen. Welk deel van de bloemkool mag het konijn eten? Zowel de roosjes als de bladeren en de stengel zijn eetbaar voor konijnen. De groene bladeren zijn zelfs relatief veilig vergeleken met de witte roosjes, omdat ze minder gasvorming veroorzaken. De stengel mag ook, zolang die vers en schoon is. Geef altijd rauwe bloemkool, nooit gekookt. Gekookte groenten verliezen voedingswaffen en veranderen van structuur op een manier die het spijsverteringsstelsel van een konijn niet goed aankan. Wat zijn betere alternatieven? Als je wilt variëren met groenten, zijn er opties die minder snel gasvorming geven. Goede keuzes zijn: Rucola Verse peterselie Komkommer (in kleine stukjes) Rood of groen bladsla (geen ijsbergsla) Witlof Verse kruiden zoals basilicum of koriander Wortelen worden vaak als konijnenvoer gezien, maar bevatten veel suiker. Die kun je beter heel beperkt geven, net als bloemkool. Bloemkool is niet verboden voor konijnen, maar het vraagt om voorzichtigheid. Geef het als een kleine afwisseling naast een gezond basisdieet van vers hooi, wat pellets en een gevarieerde groentenmix. Let altijd op hoe je konijn reageert, zeker de eerste keer. Zo geniet je konijn van de variatie zonder onnodige risico’s. Lees ookHoe oud wordt een konijn? Leeftijd, records en wat de levensduur beïnvloedtKonijn als huisdier: wat je écht moet weten voor je er een neemtKonijn wassen: zo doe je het veilig stap voor stapBuitenverblijf voor je konijn maken: zo doe je het stap voor stap

Een konijn wassen doe je alleen als het écht nodig is, bijvoorbeeld als er poep vastgeplakt zit aan de vacht of als het dier vies is geworden op een plek die hij zelf niet kan bereiken. Konijnen zijn van nature zelf heel goed in staat om zich schoon te houden, net als katten. Een volledig bad is voor de meeste konijnen niet nodig en kan zelfs stressvol of gevaarlijk zijn. Wanneer wassen toch moet, is een gedeeltelijke wasbeurt vrijwel altijd de beste keuze. Wanneer is een konijn wassen nodig? De meeste konijnen hoef je nooit te wassen. Ze poetsen zichzelf dagelijks en houden hun vacht normaal gesproken netjes. Toch kunnen er situaties zijn waarin je niet om wassen heen kunt. Denk aan zachte ontlasting die vastzit rondom de billen, een vacht die in contact is gekomen met een schadelijke stof, of een ouder konijn dat zichzelf niet meer goed kan verzorgen. Een volledig bad geef je een konijn bij voorkeur nooit. De dieren raken snel onderkoeld en kunnen enorm schrikken van water, wat in het ergste geval een hartaanval kan veroorzaken. Een gedeeltelijke wasbeurt, waarbij je alleen het vieze gedeelte nat maakt, is vrijwel altijd voldoende en veel veiliger. Zo was je een konijn: stap voor stap Zorg voor een rustige omgeving voordat je begint. Doe de deur dicht, dempt geluiden zo veel mogelijk en leg een antislipmat of handdoek op de bodem van de wasbak of teil. Dit voorkomt dat het konijn wegglijdt, wat extra stress geeft. Vul een teil of wasbak met een paar centimeter lauw water. Het water moet aangenaam warm aanvoelen op je pols, niet te heet en niet te koud. Maak alleen het vieze gedeelte nat. Gebruik je hand, een zachte doek of een kleine douchekop op een lage, zachte straal. Geen harde waterstraal direct op het dier richten. Gebruik een milde shampoo als dat nodig is. Kies een shampoo die speciaal is gemaakt voor konijnen of kleine dieren. Vermijd producten voor mensen of honden; die kunnen de huid van een konijn irriteren. Spoel goed uit. Shampooresten in de vacht kunnen de huid irriteren. Spoel met lauw water totdat het water helder wegloopt. Dep droog met een zachte handdoek. Wrijf niet te hard, want dat kan de vacht beschadigen en oncomfortabel voelen. Dep rustig en grondig. Droog verder met een föhn op de laagste stand en op afstand. Houd de föhn op minimaal 30 centimeter afstand en gebruik altijd de koudste of laagste warmtestand. Controleer regelmatig met je hand of de huid niet te warm wordt. Zorg dat het konijn volledig droog is voordat het terug naar zijn verblijf gaat, zeker als de ruimte koel is. Drogen is de meest kritieke stap Veel mensen onderschatten hoe snel een konijn afkoelt na een wasbeurt. De vacht houdt vocht lang vast, zeker bij dikke of lange vachten. Een konijn dat niet volledig gedroogd is, kan onderkoeld raken, ook binnenshuis. Besteed dus ruim de tijd aan het drogen en zet het dier pas weg als de vacht volledig droog aanvoelt, ook dicht op de huid. Zit er veel poep vastgeklonterd aan de billen, dan kun je het dier ook gedeeltelijk in een klein bak lauw water zetten zodat alleen de billen ondergedompeld worden. Dit noem je een “bilbad”. Laat het dier rustig weken zodat de poep loskomt, en verwijder het dan voorzichtig met je vingers of een zachte doek. Forceer niets. Wat je beter kunt vermijden Poets nooit met een droge doek over een vieze plek zonder water. Dat trekt en prikt, en het konijn zal er een hekel aan krijgen. Gebruik ook geen alcoholdoekjes of desinfecterende middelen tenzij een dierenarts dat aanraadt. En leg een konijn nooit in een bak vol water alsof het een bad neemt: dat is bijna altijd te veel en te stressvol. Heeft je konijn regelmatig last van aangekoekte poep rondom de billen? Dan is wassen een noodoplossing, geen structurele aanpak. De oorzaak ligt vaak in de voeding, te weinig beweging of een onderliggend gezondheidsprobleem. In dat geval is een bezoek aan de dierenarts zinvoller dan regelmatig wassen. Wassen is voor de meeste konijnen een uitzondering, geen routine. Doe het alleen wanneer het echt niet anders kan, houd de wasbeurt zo kort en rustig mogelijk, en zorg dat het dier daarna snel en volledig droog is. Dan maak je er voor jullie allebei zo min mogelijk van. Lees ookKonijn zindelijk maken: zo train je het stap voor stapKonijn als huisdier: wat je écht moet weten voor je er een neemtBuitenverblijf voor je konijn maken: zo doe je het stap voor stapKonijn koppelen: zo doe je het stap voor stap

Konijnen mogen andijvie eten. Het is een veilige groentesoort die goed past in een gevarieerd menu voor je konijn. Andijvie is licht bitter van smaak, wat veel konijnen prima vinden, en bevat vezels, water en vitamines die bijdragen aan een gezonde spijsvertering. Toch is het slim om te weten hoe je andijvie het beste geeft, in welke hoeveelheid, en wanneer je er voorzichtig mee moet zijn. Hieronder lees je precies wat je moet weten. Hoeveel andijvie geef je een konijn? Als vuistregel voor verse groenten geldt: ongeveer één afgestreken kop gemengde groenten per kilogram lichaamsgewicht per dag. Andijvie hoeft daarin niet de enige groentesoort te zijn. Het is verstandiger om te wisselen tussen twee of drie soorten per dag, zodat je konijn een breed aanbod aan voedingsstoffen krijgt en niet te veel van één stof binnenkrijgt. Een konijn van twee kilogram krijgt dus ongeveer twee koppen groenten per dag in totaal. Een deel daarvan kan andijvie zijn, aangevuld met bijvoorbeeld rucola, peterselie of komkommerschijfjes. Begin altijd met een kleine hoeveelheid als je konijn andijvie nog niet kent, en kijk hoe de ontlasting reageert. Zachte of waterige keutels zijn een teken dat je iets te snel te veel hebt gegeven. Voordelen van andijvie voor konijnen Andijvie bevat veel water, wat helpt om je konijn gehydrateerd te houden. Dat is nuttig, maar betekent ook dat je niet te grote hoeveelheden in één keer geeft. De bittere smaak komt van inuline, een stof die goed is voor de darmflora. Andijvie levert ook vitamine K en kleine hoeveelheden foliumzuur. Vergeleken met koolsoorten heeft andijvie minder risico op gasvorming in de darm, wat het een relatief veilige keuze maakt. Toch blijft elke maag anders reageren, dus let de eerste keer goed op je konijn. Wanneer geef je andijvie beter niet? Jonge konijnen onder de twaalf weken krijgen nog geen verse groenten. Hun spijsvertering is nog niet op de juiste manier ingesteld en groenten kunnen ernstige diarree veroorzaken. Wacht tot ze ouder zijn en introduceer groenten stap voor stap. Zit je konijn al ziek, heeft het zachte keutels of een gevoelige darm? Geef dan tijdelijk geen verse groenten en laat een dierenarts meekijken. Andijvie is gezond, maar bij een al kwetsbare spijsvertering is het beter om voorzichtig te zijn. Geef andijvie altijd gewassen en op kamertemperatuur. Koude groenten rechtstreeks uit de koelkast kunnen de darmen irriteren. Verwelkte of beschimmelde andijvie gooi je weg. Andijvie als onderdeel van een gebalanceerd menu Verse groenten zijn een aanvulling op het hoofdvoer van je konijn, niet de basis. Onbeperkt vers hooi is verreweg het belangrijkste onderdeel van het dagmenu. Hooi zorgt voor de vezels die de darmen in beweging houden en de tanden slijten. Groenten zoals andijvie vullen het rantsoen aan met extra vocht, smaak en voedingsstoffen. Een gevarieerd aanbod van groenten is beter dan elke dag hetzelfde. Andijvie kun je prima een paar keer per week geven, afgewisseld met andere bladgroenten. Vermijd groenten met veel suiker, zoals wortelen of fruit, als dagelijkse keuze. Die zijn prima als kleine snack, maar niet als hoofdmoot van het groentemenu. Kort samengevat: andijvie is een goede keuze voor konijnen, zolang je het in de juiste hoeveelheid geeft, afwisselt met andere groenten en je konijn langzaam laat wennen. Geef je het met mate en let op hoe je konijn reageert, dan is andijvie een smakelijke en verantwoorde aanvulling op het dagmenu. Lees ookMag een konijn komkommer eten? Dit moet je wetenKonijn als huisdier: wat je écht moet weten voor je er een neemtWitlof voor konijnen: mag het en hoeveel geef je?Mag een konijn aardbei eten? Dit is wat je moet weten

Een buitenverblijf voor je konijn maken is goed te doen met wat hout, stevig gaas en een duidelijk plan. Het resultaat is een veilige, ruime plek waar je konijn buiten kan leven, grazen en bewegen. In dit artikel lees je wat je nodig hebt, waar je op moet letten bij het bouwen, en welke valkuilen je wilt vermijden. Wat is een goed buitenverblijf voor konijnen? Een buitenverblijf voor konijnen bestaat uit twee delen: een overdekt, afgesloten slaapgedeelte en een ruime ren waar het dier kan bewegen. Het slaapgedeelte beschermt tegen wind, regen en kou. De ren geeft ruimte om te huppelen, graven en foerageren. Als je alleen een klein hokje bouwt zonder ren, is dat te weinig: konijnen hebben dagelijks veel ruimte nodig om gezond te blijven. Een vuistregel voor de minimale afmeting: het hokgedeelte is minstens 1,80 meter lang en 60 centimeter breed. De ren daarnaast of eronder is bij voorkeur minstens 3 bij 2 meter. Hoe groter, hoe beter. Konijnen zijn actieve dieren die ook buiten veel ruimte gebruiken. Materialen voor het buitenverblijf konijn maken Kies voor het frame onbehandeld of niet-giftig behandeld hout. Populaire keuzes zijn vurenhout en douglas, beide redelijk weervast. Vermijd hout dat geïmpregneerd is met giftige middelen, want konijnen knagen aan hout en komen zo in contact met de behandeling. Voor het gaas is de keuze bepalend voor de veiligheid. Gebruik gegalvaniseerd, stevig gaas met kleine mazen (maximaal 2,5 bij 2,5 centimeter). Kippengaas, het dunne gaas met zeshoekige mazen, is te zwak: een konijn bijt er gemakkelijk doorheen, en roofdieren zoals marters en katten kunnen het openrekken of verscheuren. Ga voor lasgaas of een zwaarder uitgevallen hexagonaal gaas. Verder heb je nodig: Schroeven (roestvrij staal of gegalvaniseerd) Scharniertjes en een stevige grendel voor deurtjes Dakplaten of dakpannen (bitumen golfplaat werkt goed en is lichtgewicht) Staples of krammen om het gaas aan het hout te bevestigen Een grondbedekking of bodem (zie hieronder) De bodem: gaas, beton of grond? Dit is een keuze die veel makers van een buitenverblijf verkeerd aanpakken. Als je de ren op de grond plaatst zonder vaste bodem, kunnen konijnen wegtunnelen en kunnen roofdieren van onderaf binnenkomen. Je hebt drie opties: Gaas op de grond leggen: bevestig gaas plat op de grond onder de ren. Dek dit af met een laag aarde of hooi zodat je konijn er comfortabel op loopt. Konijnen kunnen dan niet wegtunnelen, maar marters ook niet ingraven. Betegeld of betonfundament: veilig en makkelijk schoon te houden, maar harder voor de poten van je konijn. Gebruik dan altijd een dikke laag stro of zacht materiaal als bedekking. Verplaatsbare ren op gras: handig voor grazen, maar alleen veilig als je de ren dagelijks verplaatst én aanwezig bent. Laat je konijn hier nooit onbeheerd in achter, zeker niet ’s nachts. Bescherming tegen roofdieren en weer Buiten leven brengt gevaren mee. In Nederland zijn marters, katten, honden en roofvogels de grootste bedreigingen. Zorg dat: Alle openingen zijn afgesloten met stevig gaas, ook de bovenkant van de ren. Deurtjes voorzien zijn van een grendel die een marter niet kan openen. Marters zijn slim en sterk; een eenvoudig klikslotje is niet genoeg. Gebruik een schuifgrendel met een veiligheidshake. Het nachthok volledig afgesloten is. Sluit je konijn ’s nachts altijd op in het slaapgedeelte, nooit alleen in de open ren. Het dak van het hok waterdicht is. Konijnen worden ziek van vochtige omstandigheden. Een overhangend dak beschermt ook de zijkanten tegen regen. Er schaduw is op warme dagen. Konijnen zijn gevoelig voor oververhitting. Zet het verblijf niet op een plek die de hele dag in de volle zon staat. Stap voor stap: buitenverblijf bouwen Hieronder een beknopt stappenplan om je op weg te helpen: Maak een schets en bereken de afmetingen. Zorg dat het nachthok en de ren beide groot genoeg zijn voor het aantal konijnen dat je houdt. Zaag het hout op maat en schuur scherpe kanten glad om letsel te voorkomen. Bouw het frame van het nachthok en bevestig de wanden. Laat een opening voor de deur en verwerk daarin scharnieren en een grendel. Maak het dak waterdicht met dakplaten die ruim overhangen. Zorg voor een lichte helling zodat regenwater goed afloopt. Bouw het frame van de ren aan het hok vast of als aparte, verbonden sectie. Bevestig het gaas rondom de ren en over het dak ervan. Zet het gaas vast met krammen op korte onderlinge afstand, zodat er geen losse stukken zijn. Pak de bodem aan met een van de opties hierboven en voeg strooisel of hooi toe. Controleer alles voor je konijn erin gaat: geen losse spijkers of schroeven, geen uitstekend gaas, geen kieren waar een marter doorheen past (marters komen door een opening van 3 tot 4 centimeter). Veelgemaakte fouten bij het maken van een buitenverblijf Te dun gaas kiezen is de fout die het vaakst voorkomt. Kippengaas voelt steviger dan het is. Een gemotiveerd roofdier of een konijn dat wil vluchten, wint het van dit materiaal. Kies altijd lasgaas of zwaar gegalvaniseerd gaas. Een tweede veelgemaakte fout is het verblijf te klein maken. Wat in de winkel groot lijkt, voelt al snel krap als je konijn er dagelijks in leeft. Bouw liever groter dan je denkt nodig te hebben. Tot slot vergeten veel mensen het nachthok te isoleren. In Nederland kunnen temperaturen ’s winters flink zakken. Konijnen zijn redelijk koudbestendig, maar een ongeïsoleerd houten hokje dat in de wind staat, is te koud. Bevestig aan de binnenkant een laag kurk of houten platen als extra isolatie en zorg voor een dikke laag stro als bodembedekking. Met de juiste materialen, voldoende ruimte en goede beveiliging maak je een buitenverblijf waar je konijn veilig en comfortabel in kan leven. Begin met een duidelijke schets, koop stevig gaas en ga voor een stevige grendel op elke deur. Dan staat er iets waar je konijn en jij jarenlang plezier van hebben. Lees ookKonijn zindelijk maken: zo train je het stap voor stapKonijn als huisdier: wat je écht moet weten voor je er een neemtHoe maak je een konijn zindelijk? Stap voor stap uitgelegdKonijn koppelen: zo doe je het stap voor stap

Een konijn kan hooguit 12 uur zonder eten voordat het gevaarlijk wordt. Dat klinkt kort, en dat is het ook. Het spijsverteringsstelsel van een konijn werkt continu en heeft voortdurend voedsel nodig om goed te blijven functioneren. Stopt die aanvoer, dan kan de darmbeweging al binnen enkele uren vertragen of tot stilstand komen. Dat is niet alleen ongemakkelijk voor je konijn, het is levensgevaarlijk. Een stilstaande darm (ook wel GI-stase genoemd) kan razendsnel verslechteren en is zonder behandeling dodelijk. Konijnen zijn geen dieren die een dag of twee zonder eten kunnen overbruggen zoals sommige andere huisdieren. Waarom 12 uur de grens is Het spijsverteringsstelsel van een konijn is ontworpen om non-stop te verwerken. In de natuur eten konijnen tientallen keren per dag, voornamelijk grassen en kruiden. Die constante stroom van vezels houdt de darmen in beweging. Zodra een konijn stopt met eten, begint de darmwand te vertragen. Na een uur of twaalf is de kans op een echte opstopping al reëel. Daarbij komt dat konijnen ook caecotrofen eten, een soort zachte keutels die ze rechtstreeks uit hun aars opnemen. Dit zijn voedingsstoffen die het lichaam anders mist. Eet een konijn niet, dan stopt ook dit proces, wat de situatie verder verslechtert. Kortom: de 12-uursgrens is geen voorzorgsregel, maar een harde grens op basis van hoe het lichaam van een konijn werkt. Eet je konijn al 12 uur niet, ga dan direct naar de dierenarts. Hoe lang kan een konijn zonder water? Zonder water gaat het nog sneller mis. Vocht is nodig om de darminhoud soepel te houden. Droogte versnelt het risico op een verstopping. Als je konijn niet drinkt, is dat minstens zo zorgwekkend als niet eten. Let bij niet-eten dus altijd ook op of je konijn nog wel water tot zich neemt. Waaraan zie je dat je konijn niet eet? Het is niet altijd meteen duidelijk dat een konijn stopt met eten, zeker als je meerdere konijnen hebt of het voer niet precies bijhoudt. Let op deze signalen: De voerbak of het hooi is nauwelijks aangeraakt Je ziet minder of geen keutels in de kooi Je konijn zit stil, opgebold of met een gespannen buik Het dier is minder actief dan normaal en verstopt zich Het konijn knarsetandt of zit duidelijk ongemakkelijk Eén van deze signalen is al reden om extra op te letten. Meerdere tegelijk? Handel dan snel. Wat te doen als je konijn niet eet Check als eerste hoe lang het konijn al niet eet. Is dat minder dan een uur of twee en gedraagt het zich verder normaal? Bied dan vers hooi aan, een beetje peterselie of een ander favoriete groente als smaakmaker. Soms helpt een kleine afleiding al. Eet het konijn na een paar uur nog steeds niet, of zijn er ook andere signalen zoals een bolle buik of weinig keutels? Wacht dan niet langer af. Konijnen verslechteren snel en verstopt wat er aan de hand is, omdat ze als prooidier zwakte verbergen. Wat er van buiten rustig uitziet, kan van binnen al ver hersteld zijn. Bij 12 uur niet eten is er geen ruimte meer voor afwachten. Dit is een spoedgeval. Bel je dierenarts of een spoedpraktijk die ervaring heeft met kleine zoogdieren, want niet elke dierenarts is gespecialiseerd in konijnen. Wat doet de dierenarts? De dierenarts zal de buik betasten om te voelen of er een opstopping is, en kan een röntgenfoto maken. Bij een GI-stase krijgt het konijn meestal vocht (via infuus of onderhuid), pijnstilling en medicatie om de darmbeweging op gang te brengen. Hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans op herstel. Een konijn dat meer dan 24 uur niet heeft gegeten en niet behandeld is, heeft een stuk slechtere prognose dan een konijn dat na 10 uur al bij de dierenarts zit. Tijd telt hier echt. Onthoud: voor konijnen geldt 12 uur als de absolute grens. Daarna is wachten geen optie meer. Twijfel je of je konijn genoeg eet? Zorg dan dat je dagelijks de voerbak, het hooi én het aantal keutels controleert. Dat is de makkelijkste manier om vroeg in te grijpen als er iets mis is. Lees ookMag een konijn komkommer eten? Dit moet je wetenKan een konijn doodvriezen? Dit moet je wetenMag een konijn aardbei eten? Dit is wat je moet weten